Download English version (2015-06-08)

 

Leszek Balcerowicz (ur. 1947) - ekonomista, profesor Szkoły Głównej Handlowej (SGH) w Warszawie; posiada dyplom MBA St. John`s University w Nowym Jorku; jest autorem reform ekonomicznych przeprowadzonych po upadku komunizmu w 1989 r. w Polsce; był Wicepremierem i Ministrem Finansów w pierwszym po II Wojnie Światowej niekomunistycznym rządzie RP; Prezes Narodowego Banku Polskiego (2001-2007); doktor honoris causa 30 uczelni krajowych i zagranicznych; autor ponad 100 publikacji o tematyce ekonomicznej wydanych w kraju i zagranicą; wyróżniany prestiżowymi nagrodami i odznaczeniami polskimi i międzynarodowymi, w tym - Orderem Orła Białego - najwyższym polskim odznaczeniem państwowym, które otrzymał w 2005 r. za wkład w transformację ustrojową w Polsce. W 2007 r. Leszek Balcerowicz założył think-tank – Fundację Forum Obywatelskiego Rozwoju - FOR, w której pełni funkcję Przewodniczącego Rady.

Edukacja

Leszek Balcerowicz w 1970 r. ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Handlu Międzynarodowego Centralnej Szkoły Planowania i Statystyki (SGPiS), a obecnie Szkoły Głównej Handlowej (SGH) w Warszawie. W 1974 r. uzyskał dyplom MBA na St. John`s University w Nowym Jorku. W 1975 r. obronił doktorat z ekonomii na SGPiS. Był także stypendystą University of Sussex (1985), Marburg University (1988) i Stanford University (2011). Od października 1992 wykłada w SGH, gdzie pełni również funkcję kierownika Katedry Międzynarodowych Studiów Porównawczych.

Aktywność polityczna

Leszek Balcerowicz jest architektem zmian ekonomicznych w Polsce, zainicjowanych w 1989 r. Stworzył plan i wdrożył odważne reformy stabilizacji i transformacji polskiej gospodarki po upadku komunizmu. We wrześniu 1989 r. Leszek Balcerowicz został Wicepremierem i Ministrem Finansów w pierwszym po drugiej wojnie światowej niekomunistycznym rządzie Polski. Był również przewodniczącym Komitetu Ekonomicznego przy Radzie Ministrów. Swoją pozycję w rządzie piastował do grudnia 1991 r. Od kwietnia  1995 r. do grudnia 2000 r. był przewodniczącym  Unii Wolności – partii politycznej postulującej zwiększanie wolności gospodarczej. Od 1997 r. do czerwca 2000 r. ponownie pełnił urząd Wicepremiera, Ministra Finansów oraz Przewodniczącego Komitetu Ekonomicznego przy Radzie Ministrów. W latach 2001-2007 pełnił funkcję Prezesa Narodowego Banku Polskiego.

Inne pełnione funkcje

  • W latach 1992-2000 Leszek Balcerowicz był przewodniczącym Rady Centrum Analiz Społeczno-Ekonomicznych (CASE) w Warszawie.
  • W 2006 r. został członkiem Rady amerykańskiego Instytutu Finansów Międzynarodowych.
  • Od 2006 r. jest członkiem korespondentem Wydziału Historyczno-Filozoficznego Polskiej Akademii Umiejętności.
  • W 2007 r. Leszek Balcerowicz założył think-tank – Fundację Forum Obywatelskiego Rozwoju - FOR, w której pełni funkcję Przewodniczącego Rady.
  • W latach 2009-2011 był Przewodniczącym Rady Towarzystwa Ekonomistów Polskich (TEP).
  • W 2011 r. został członkiem Doradczego Komitetu Systemowego Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego.
  • Jest również członkiem posiadającym status Distinguished Associate  Międzynarodowego Atlantyckiego Towarzystwa Ekonomicznego (IAES), członkiem międzynarodowej Grupy Trzydziestu (G-30) - ekonomicznej grupy doradczej z siedzibą w Waszyngtonie, a także Honorowym Przewodniczącym brukselskiego think tanku Breugel.
  • Leszek Balcerowicz jest również członkiem Grupy Pallanza – corocznego spotkania liderów z Europy i Stanów Zjednoczonych, organizowanego przez włoski Instytut Bruno Leoni.

Doktoraty honoris causa

Leszek Balcerowicz wygłasza wykłady i seminaria na całym świecie. Za swoją działalność został wyróżniony doktoratami honoris causa wielu uniwersytetów w Polsce i za granicą:

  1. Uniwersytet w Aix-en-Provence, Francja (1993),
  2. University of Sussex, Wielka Brytania (1994),
  3. De Paul University of Chicago, USA (1996),
  4. Uniwersytet Szczeciński (1998),
  5. Uniwersytet im. Mikołaja Kopernika w Toruniu (1998), 
  6. Dundee University in Scotland, Wielka Brytania (1998),
  7. Staffordshire University, Wielka Brytania (1998),
  8. Uniwersytet Ekonomiczny w Bratysławie, Słowacja (1999),
  9. Uniwersytet Europejski Viadrina we Frankfurcie nad Odrą, Niemcy (2001),
  10. Universidad del Pacífico w Limie, Peru (2002),
  11. Uniwersytet Alexandru Ioan Cuza w Jassach, Rumunia (2002),
  12. Uniwersytet im. Georga Mercatora w Duisburgu, Niemcy (2004),
  13. Akademia Ekonomiczna im. Karola Adamieckiego w Katowicach (2006),
  14. Akademia Ekonomiczna w Poznaniu (2006),
  15. Akademia Ekonomiczna we Wrocławiu (2006),
  16. Uniwersytet Gdański (2006),
  17. Szkoła Główna Handlowa w Warszawie (2007),
  18. Uniwersytet Warszawski (2008),
  19. Uniwersytet Nowej Południowej Walii w Sydney, Australia (2008),
  20. Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie (2010),
  21. Uniwersytet Babeş-Bolyai w Napoca Cluj, Rumunia (2010),
  22. Akademia Studiów Ekonomicznych Mołdawii (2010),
  23. Wolny Uniwersytet Burgas, Bułgaria (2010),
  24. Rosyjska Prezydencka Akademia Gospodarki Narodowej i Administracji Publicznej (2011),
  25. Wyższa Szkoły Ekonomii - Państwowy Uniwersytet Badawczy w Moskwie, Rosja (2011),
  26. Central Connecticut State University (2011),
  27. Narodowy Uniwersytet Charkowski im. Wasyla Karazina, Ukraina (2013),
  28. St. John’s University, Nowy Jork, USA (2014).
  29. Uniwersytet Gospodarki Komunalnej im. Beketowa, Charków, Ukraina (2015),
  30. Politechnika Lwowska, Lwów, Ukraina (2015),
  31. Universidad Francisco Marroquín​, Gwatemala (2015).

Nagrody i wyróżnienia

Do licznych nagród przyznanych prof. Balcerowiczowi zaliczyć można:

  • Nagrodę Ludwiga Erharda od niemieckiej Fundacji jego imienia (1992),
  • Tytuł Ministra Finansów Roku 1998 przyznany przez brytyjski miesięcznik finansowy „Euromoney” (1998),
  • nagrodę dla najwybitniejszego Europejczyka 1998 roku - Transatlantic Leadership Award przyznaną przez Instytut Europejski w Waszyngtonie (1999),
  • Central European Award dla najlepszego ministra finansów Europy Środkowo-Wschodniej 1998 roku (1999),
  • Nagrodę Friedricha Augusta von Hayeka (2001),
  • Nagrodę Carla Bertelsmanna za wybitny wkład w proces transformacji gospodarczej w Polsce (2001),
  • Nagrodę Fundacji Fasela za zasługi dla społecznej gospodarki rynkowej (2002),
  •  tytuł Bankiera Roku w kategorii banków centralnych Europy przyznany przez brytyjski miesięcznik „The Banker” (2004),
  • Emerging Markets Award dla najlepszego prezesa banku centralnego w Europie Środkowo-Wschodniej (2004),
  • Nagrodę im. Władysława Grabskiego przyznawaną przez Konfederację Lewiatan osobistości życia publicznego, która w sposób decydujący przyczyniła się do rozwoju przedsiębiorczości (2004),
  • najwyższe polskie odznaczenie - Order Orła Białego -  za wkład w proces transformacji ustrojowej (2005),
  • ACCA Achievement Award (2006),
  • zwycięstwo (jako jeden z pięciu) w „Pioneering Thought Leadership Project” – dzięki decyzczytelników FT.com (2006),
  • Medal Leontiefa za wybitne osiągnięcia naukowe i wkład w reformy wolnorynkowe w Polsce, przyznany przez Centrum Leontiefa w Sankt Petersburgu, Rosja (2008),
  • Medal św. Jerzego za „budowanie dobra w życiu społecznym” od redakcji „Tygodnika Powszechnego” (2008),
  • Superwiktora za 2009 rok - Akademia Wiktorów wyróżnia wybitne osobowości, nominowane przez stacje telewizyjne (2010),
  • Nagrodę Jana Nowaka-Jeziorańskiego za wybitne osiągnięcia dla Polski w procesie transformacji (2010),
  • Nagrodę Złotego Hipolita za promowanie postaw patriotycznych i idei pracy organicznej na rzecz pomyślności narodu (2010),
  • Tytuł Magellana Roku 2010 przyznany przez Korporację Absolwentów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie za edukowanie społeczeństwa polskiego, a przede wszystkim za zwrócenie uwagi na rosnące zadłużenie państwa poprzez projekt „Licznik długu” (2011),
  • Nagrodę Wolności Newsweeka za promowanie społeczeństwa obywatelskiego i jego niezależność od państwa (2011),
  • Kamień Milowy miesięcznika „Forbes” w kategorii polityka (2013),
  • Nagrodę Jegora Gajdara – rosyjskiego reformatora, zwolennika przemian demokratycznych w krajach postkomunistycznych (Moskwa, 2014),
  • Order Krzyża Ziemi Maryjnej II Klasy nadany przez  Prezydenta Estonii Toomasa Hendrika Ilvesa (2014),
  • Nagrodę Pulsu Biznesu dla polityka najbardziej zasłużonego dla rozwoju gospodarczego (2014),
  • Nagrodę Specjalną Zarządu Konfederacji Lewiatan za określenie polskiej gospodarce dobrego azymutu, który wyznacza jej kurs od 25 lat (2014),
  • Nagrodę Miltona Friedmana za promowanie wolności - jedna z najbardziej prestiżowych nagród na arenie międzynarodowej, przyznawana przez CATO Institute (Nowy York, 2014).

W 2009 r. Andrzej Fidyk w swoim filmie dokumentalnym pt. „Balcerowicz. Gra o wszystko” opowiedział historię roli Leszka Balcerowicza i jego reform w procesie transformacji polskiej gospodarki od socjalizmu do gospodarki wolnorynkowej.

Publikacje

Leszek Balcerowicz jest autorem ponad 100 publikacji wydanych w Polsce i za granicą. Do wybranych publikacji należą: 

  • Socialism, Capitalism, Transformation, wyd. Central European University Press, Budapeszt 1995,
  • Wolność i rozwój: ekonomia wolnego rynku, Wydawnictwo Znak, Kraków 1995,
  • Post-Communist Transition: Some Lessons, Institute of Economic Affairs, Londyn 2002,
  • Towards a Limited State, World Bank 2003,
  • Institutional Systems and Economic Growth, in: Challenges of Globalization. Imbalances and Growth, edytowane przez Andersa Åslunda i Marka Dąbrowskiego, Peterson Institutute for International Economics, p. 153-199, Washington, DC 2008,
  • Zagadki wzrostu gospodarczego (Puzzles of Economic Growth), red. Naukowa: Leszek Balcerowicz, Andrzej Rzońca, C.H. Beck Sp. z o.o., Warszawa 2010,
  • Odkrywając wolność. Przeciw zniewoleniu umysłów, wybór esejów oraz wstęp do książki - Leszek Balcerowicz, ZYSK i S-KA Wydawnictwo, 2012,
  • Wzrost gospodarczy w Unii Europejskiej (Economic Growth in the European Union),  Lisbon Council e-book, Leszek Balcerowicz (główny autor), A. Rzońca, L. Kalina, A. Łaszek, 2013,
  • Trzeba się bić. Opowieść biograficzna, Leszek Balcerowicz, Marta Stremecka, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, Warszawa 2014.
  • Euro Imbalances and Adjustment: A Comperative Analisys, The Cato Journal, nr 3 2014 r.